مىفرمايد : وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ . : « و هرگز گمان مبر كه كسانى كه در راه خدا كشته شده‌اند مردگانند ، بلكه آنها زنده‌اند و در پيشگاه خدا از مواهب الهى بهره‌مند مىباشند » ( آل عمران - 169 ) . مطابق اين آيه ، شهيدان راه خدا زنده‌اند ، پس او كه در سمرقند شهيد شد زنده است . 5 - عبد الرّحمان بن عبّاس او در عصر رسول خدا ( ص ) ديده به جهان گشود ، او و برادرش « معبد » در عصر خلافت عثمان بسال 35 همراه عبد الله بن سعيد بن ابى سرح ، در آفريقا به شهادت رسيدند . دانشمند معروف اهل تسنّن « ابن ابى الحديد » مىگويد : گفته مىشود : ديده نشده كه فاصلهء قبرهاى برادرانى دور تر از قبرهاى فرزندان عباس بن عبد المطّلب باشد ، زيرا قبر عبد اللّه در طائف است ، و قبر عبيد اللّه در مدينه است ، و قبر قثم در سمرقند است ، و قبر عبد الرّحمان در شام است ، و قبر « معبد » در آفريقا است . از اين عبارت استفاده مىشود كه قبر عبد الرّحمن در شام است نه در آفريقا . مؤلّف مىگويد : مرحوم ابن شهر آشوب روايت كرده كه حضرت على ( ع ) در مورد پسران عباس دعا كرد كه از همديگر پراكنده شوند ، از اين رو ديده نشده كه قبور پسران هيچ مادرى ، آنقدر از همديگر فاصله داشته باشد . 6 - معبد بن عباس كنيهء او « ابا العبّاس » بود ، در عصر رسولخدا ( ص ) متولد شد ، ولى روايت و سخنى از پيامبر ( ص ) نقل نكرده است . امير مؤمنان على ( ع ) او را فرماندار مكه نمود ، و چنان كه ذكر شد ، او در آفريقا